Perfect Picture

16-04-2021

Vanmorgen vroeg op weg naar de chiropractor kwam ik onderweg een mevrouw tegen. Keurig gemake-uped, gezicht gespannen, beetje angstig zelfs leek het. Ik kon dat van haar gezicht aflezen. Ondertussen voelde ik een andere energie flink aanwezig zijn. Naast de energie van de zon, prachtige boom, eendjes in de vijver en ontelbare ongedefinieerde energieën was ik gewaar van een energie van deze mevrouw.

Omdat ik zoveel waarneem, heb ik inmiddels geleerd om niet overal een labeltje aan te hangen. (Ik weet dat ik zelfs nog minder kan labelen dan dat ik nu doe, dus blijf ondertussen door oefenen) Als ik dat doe, ben ik 's avonds uitgeput en gesloopt en chagrijnig aan het eind van de middag. Da's niet bevorderlijk voor iedereen hier in huis. Dat deze energie zo duidelijk in mijn gewaarzijn bleef, vond ik opmerkelijk en vroeg: 'moet ik hier wat mee?' Ik kreeg een duidelijke 'Ja'.

Ik was hier mee aanwezig en ik begreep dat het de pijn van haar lichaam was die ik zo duidelijk waarnam. De pijn van in het perfecte plaatje gestopt te worden, terwijl het daar absoluut niet blij van wordt. Het perfecte plaatje van jezelf wat je ooit eens besloten hebt hoe dat eruit moet zien.

Heb je je ooit afgevraagd van wie dat perfecte plaatje eigenlijk was? In ieder geval niet van jezelf.

Nu ik me zo bewust ben, door mijn gewaarzijn, van al die lichamen die pijn hebben omdat ze in het perfecte plaatje gestopt te worden, schrijf ik deze blog. Ik weet nu waarom ik een zo duidelijke 'Ja' kreeg op de vraag of ik hier iets mee moest doen. Thank you Universe!

Dat gewaar zijn van al die pijnlijke lichamen was namelijk best intens. Ik weet ook dat ik hier verder niks mee hoef te doen en kan laten smelten of omzetten in een helende energie.

Heb je jezelf ooit afgevraagd in hoeveel perfecte plaatjes je jezelf hebt gestopt? Als vader, moeder, opa, oma, zoon, dochter, werknemer of werkgever, leidinggevende, arts, coach of boer? Vaak ook nog als combinatie van perfecte plaatjes. Ooit heb je besloten dat je het zus en zo wilt gaan doen en zus en zo wilt zijn. Was dat gebaseerd op jouw 'zijn'? Of op alle projecties en verwachtingen van andere mensen? Hoeveel van die verwachtingen en projecties heb jij je eigen gemaakt?

Door te gaan erkennen dat je voldoet aan perfect pictures van wie dan ook, kun je een begin maken met 'zijn'.

Jezelf zijn. Be You!

Je lichaam zal je daar dankbaar voor zijn. Hoe meer ik mezelf ben, hoe meer ruimte ik ervaar, hoe dankbaarder mijn lichaam is. Niet meer verkrampt in dat perfect plaatje te hoeven passen. Wat een verademing.

O by the way, het is niet zo dat dit een blog is tegen make-up. Draag dat vooral als je lichaam daar blij van wordt.