Grateful

08-09-2021

Dankbaar voor deze voetjes die me al bijna 42 jaar overal naartoe brengen. Daar waar ik heb gekozen om naartoe te gaan en de laatste tijd steeds vaker naar waar mijn lichaam naar toe wil. 'Lichaam, wijs me de weg'. En dan laat ik me leiden door mijn lieve lijf. Afgelopen maandag liep ik heerlijk over de heide op mijn blote voeten te genieten van al dat prachtigs om me heen. Ik besefte me eigenlijk dat ik me al heel lang door mijn lieve lijf laat leiden, al was ik me daar nooit bewust van. (Ook wel vaak nog door mijn hoofd hoor, want die vind er altijd wel wat van) Ik merk dat als ik me laat leiden door mijn lieve lijf, ik op de meest prachtige plekken kom, waar ik intens kan genieten van de natuur, mensen op een marktje, heerlijk eten of drinken of wat er dan ook maar te genieten valt waar ik dan terecht kom. 

Hoe zou het zijn als je je altijd kunt laten leiden door je mooie lieve lijf? En niet hoeft te luisteren naar wat je hoofd je wijsmaakt? Want dat is waar ik naar toe wil. Naar een realiteit van bewustzijn, van kindness, van space, en van zachtheid, zonder oordeel. Want bewustzijn omvat alles en veroordeelt niets. Geen oordeel over anderen en geen oordeel over jezelf. Vooral dat laatste blijkt moeilijk heb ik gemerkt ;-) 
Het afgelopen weekend mocht ik vertoeven met een heel fijne club mensen waar we die ruimte hebben gecreëerd. Omdat ik niet altijd daar in die 'bubble' wil blijven, neem ik die ruimte mee in mijn leven, mijn realiteit. Voor mij begint die ruimte van bewustzijn, van kindness, space en zachtheid, zonder oordeel in het zién van de mensen. Niet van hun image, maar hun BEing. En dat is waar ik voor wil kiezen. En nu kun je je afvragen of dat altijd lukt. Nope. Echt niet. Ook dit gaat net als met lopen, met vallen en opstaan. En nu ik dit aan het schrijven ben, besef ik me dat alles begint met dankbaar zijn. Ook voor dat vallen en opstaan. Misschien wel juist voor dat vallen en opstaan. Dank je wel voetjes, dat je me weer draagt nadat we zijn gevallen.